©copyright

Verhalen 10

VERANDERINGEN IN HUIZE MARIPOSA

Drie weken met vakantie geweest. Een periode waarin de drang tot verkleden naar de achtergrond is geschoven door allerlei activiteiten met vrouw en kinderen. De laatste gaan nog altijd graag mee als hun programma dat enigszins toelaat.

Na thuiskomst was er op het werk nog veel te doen. Pas in de tweede helft van augustus kom ik weer bij Maripo. Het is angstig leeg in het gebouw. Mary zit alleen te werken en heet me hartelijk welkom. Ik heb in de plaats van een kaart te sturen een coconnetje met vlinder meegebracht. Wobke is nog met vakantie. Zo’n stille dinsdag schept gelegenheid tot wat persoonlijker gesprekken van een ander karakter; niet alleen over travestie of wat daar direct mee verband houdt.
Er wordt nog steeds naar een andere behuizing gezocht. Het unieke bedrijf maakt eigenlijk een (kleine?) crisis door en als jet het objectief bekijkt is het de vraag of voortzetting van de zaak op dezelfde basis nog ooit rendabel kan worden. Maar Mary is een taaie en een enorme positiva. Ze heeft twee panden op het oog, één op de Weteringschans en een ander midden in de stad, echt hartje Amsterdam. Schitterend als Maripo daar zou komen.

Het mocht niet zo zijn. Bureaucratische regeltjes en zakelijk gezien een belachelijk hoog geldbedrag vormen de obstakels om het bedrijf in Amsterdam voort te zetten. Toch gaan de zaken door. Er worden gasten ontvangen alsof er niets aan de hand is, dinsdag (de dag der eenzamen) en donderdag. Ik hoor verhalen van gezamenlijke uitjes, sigaretten aan een bar kopen met een zware mannenstem, zitten op een zonovergoten terras, samen naar “La Cage aux Folles” gaan, enz…

Slechts af en toe is er iets van zorg voelbaar, maar dan moet je als trafestijn even niet te veel met jezelf bezig zijn. Een paar kernleden of oudere stamgasten zijn waarschijnlijk beter ingewijd, o.a. Ilona denk ik. Er is om nog een reden een andersoortige spanning voelbaar die alles te maken heeft met de materiële problemen. Er broeit iets tussen Wobke en Mary. Jammer, het leek me zo’n goed span. Mary de organisatrice, degene die er op uit trekt, achter alles heen gaat; Wobke, de wat oudere die het telefoon werk doet. Ze vullen elkaar zo goed aan. Als ik later verneem hoe de vork aan de steel zit, begrijp ik wel waarom het is gegaan zoals het gegaan is, maar jammer vind ik het wel.
Er wordt gebeld. Een zekere Anton komt binnen, een stamgast die bij de marine werkt. Hij schijnt een schone metamorfoses te zijn, maar omstandigheden maken dat ik haar nooit te zien zal krijgen. Hij komt zo maar langs, want hij heeft geen tijd om zich om te kleden. Alleen de moeite waard als je er een hele dag voor hebt of op zijn minst een hele avond, vindt hij. Er zijn dus mensen die zo maar komen, even de nestgeur opsnuiven. Hij gaat ook als vrouw verkleedt de straat op, overdag ook. Zijn vrouw weet dat hij zich traverteert, zij komt soms zelfs mee naar Maripo. Fijn dat zoiets kan.

Ik vertel Anton en Mary dat ik binnenkort naar Parijs moet en overweeg om als vrouw te reizen, als ik tenminste niet in het gezelschap van een collega reis. Anton vindt het riskant; je weet nooit of er geen routinecontrole is op de weg. Mary zegt dat je bij de NVSH een identiteitspas kunt krijgen voor het geval je in de auto wordt aangehouden. Ik zie het zelf nogal optimistisch, maar maak me wel zorgen om de controle bij de Franse grens. Het inkomend verkeer wordt wel aangehouden in verband met de continue aanslagen door terroristen van het FIS. Als traf wordt je geheid enkele uren vastgezeten wordt er navraag gedaan naar je identiteit. Moet er niet aan denken. Maar als je je voor de grens bij een benzinepomp omkleed en je na de controle je in Lille traverteert… Moet kunnen. Het idee alleen is al opwindend.

Bel gaat weer over. Jong paartje komt binnen. Jongetje wil meisje worden en meisje wil meisje blijven. Mary laat ze eerst rustig zitten en bij het genot van een kop koffie wordt er met de traaf in spé gepraat. Het meisje en ik raken in een geanimeerd gesprek over Frankrijk, het land waar zij binnenkort op vakantie naartoe gaat. Ik denk dat de jongen zich vrijer voelt nu hij merkt dat ik niet meeluister, maar misschien kan het hem niets schelen. Na enige tijd gaat hij met Mary mee naar beneden om zich te laten opmaken. Zijn vriendin blijft nog met me praten. Ik feliciteer haar dat ze zo ruimhartig is om de travestie van haar vriend te accepteren. Ze vindt daar niets bijzonders aan, ze vindt het zelfs fijn dat hij af en toe vrouw is, hij is dan wat liever, zachter voor haar. Niet dat hij anders macho is, maar iets van flinkdoenerij zou hij wel over zich hebben. Nee, ze vindt het wel goed zoals die nu is. Verder geeft ze enige tips over hoe je als traaf bij anderen vrouwelijk kunt overkomen.

Na mijn afschminkbeurt inspecteert Mary of iets nog herinnert aan mijn vorige staat; ik zie er weer gewoon uit. Het meisje is met stomheid geslagen over mijn gedaantewisseling. Voldaan stel ik vast dat ook deze onbekende Yu ver van Yung af staat. Als ik weg moet is hij nog niet opgemaakt. Hem / haar zal ik ook niet meer terugzien, want de verhuizing naar Aalsmeer heeft wel enkele potentiële banden tussen recente gasten en Maripo verbroken.

Na het Parijse avontuur duurt het even voordat ik Mary bel. Alles schijnt z’n gangetje te gaan, niets bijzonders aan de hand. Ik vertel haar dat ik op een parkeerplaats een vent half in de auto heb gehad, maar dat ze de details evenals andere ervaringen nog wel persoonlijk te horen krijgt. Op een donderdagmiddag, als ik wat eerder met het werk klaar ben, wip ik even op de Stadhouderskade aan. Het Mariposa bord hangt er nog steeds, ze zijn nog niet verhuisd. Het duurt een poosje voor ik iets van reactie in het huis bespeur. Dan hoor ik de tussendeur open gaan en achter het matglas van de buitendeur zie ik iets van een gigantische schaduw. De deur zwaait open, niet gáát open, maar zwááit open en staande op de drempel lijkt het of ik tegenover iemand sta tot wiens middel ik kom. Kolossaal. Ik tuur naar boven en kijk in een vriendelijk, innemend gezicht. Ik doe een stap achteruit en ontwaar een in half afgewerkte staat verkerend wezen.

-      ‘Goede middag, ik ben Ming Yun.’

-     ‘Dat vermoedde ik al; ik ben Theo.’

-     'Ze hebben kennelijk over me gepraat. Gossamme…, schoot het door mijn hoofd.

-      ‘Ja, ze zijn in de verhuizing.’

-      ‘Naar het centrum of wordt het de Weteringschans?’

-      ‘Geen van beiden; Amstelveen of Aalsmeer, geloof ik.’

In de kleedkamer staat het meisje met de lange handschoenen uit een van Neerlands eilanden van de Noordelijke archipel. Ze herkent me van de eerste keer en constateert gelijk;

-         -      ‘Ha, je bent er ook weer.’

-        -      ‘Ik kom me niet verkleden, hoor; alleen wat kleren terug brengen en de boel een beetje opruimen.’

-        -       ‘Je bent naar Frankrijk geweest, hè, Parijs of zoiets?’

Snotverdomme, denk ik dan, wat leuteren ze hier nou over je als je er niet bent. Weet ik veel wàt ze over mij vertellen? Ik heb geen zin om mijn Parijse avonturen te vertellen.

Mary komt binnen, spontaan als altijd; ze vertelt me dat wij naar Aalsmeer gaan, Oosteinderweg, leuk pand, veel privacy, parkeergelegenheid genoeg, onzichtbaar vanaf de weg, morgen verhuizen, dinsdag dicht, donderdag alweer open, moet nog van alles gebeuren, keukentje inbouwen, wastafel aansluiten, tatata, tatata, tatata… Roets, weg is ze ineens om de gasten boven te vermaken. Terwijl ik mijn spullen uit het kastje haal en netjes in zakken bij elkaar sorteer, neemt Theo alle tijd om zijn transformatieproces door te maken; hij groeit naar Tessa toe. Tessa verliest als bij toverslag alle buitenproportionele maten; natuurlijk, zij is een grote vrouw, maar helemaal geen forse, wel een elegante lady met een waardige tred en een innemende uitdrukking. Ze betreurt dat haar lippen niet voller zijn (wil ze sensueler overkomen?), maar afgezien dat dat geenszins afbreuk doet aan haar verschijning, speelt er voordurend een vriendelijk guitige glimlach om die zogenaamd te dunne lippen...

DEEL 11

  • Hits: 4626

Mariposa
Jan van Gentstraat 120 F,
1171 GN Badhoevedorp
Bank:  BIC: INGBNL2A / IBAN: NL55 INGB0008069139
Tel: 31 (0)20 6670345 | 06 11401498 (Mary) 06 15490582 (Ilse)
KvK: 33305075 / Contact / klachten

Privaciverklaring

FacebookHarness the Power of Facebook

Ook voor uw website favicon