Gebeurtenissen PDF Afdrukken E-mail

Eerste Transgender Info-Dag in Eindhoven


Eindhoven - Een travestiet of iemand die van geslacht is veranderd, is niet eng of raar. Dat was de boodschap op de eerste Nederlandse Transgender Info Dag. In Eindhoven werd de info dag voor het eerst gehouden, georganiseerd door de afdeling Eindhoven van de LKG , de Landelijke Kontakt Groep Travestie & Transseksualiteit.

Tijdens de middag werd iets gedaan wat eigenlijk nog niet eerder was gedaan. Zogeheten 'transgenders' die de 'buitenwereld' uitnodigen zodat die laatste groep meer over travestie en transseksualiteit te weten te kan komen.

De belangstelling is volgens Yvon Kraaijeveld van de organisatie enorm. Vooral de discussiemiddag gepresenteerd door Catherina Keyl trok een volle zaal evenals de lezingen van ervaringsdeskundigen die vertelden hoe zij met hun dagelijkse dingen omgaan. Ook het zogeheten "uit de kast komen" was een veelbesproken onderwerp.

De LKG is voornemens om soortgelijke dagen ook elders in het land te organiseren.

Door gesteggel over verantwoordelijkheden stopt 1 maart de psychosociale zorg voor transgenders, transseksuelen en travestieten van Humanitas Rotterdam. De doelgroep is woedend. Na de sluiting valt in heel Zuid Nederland psychosociale begeleiding weg.


Een geslachtsaanpassing heeft veel gevolgen voor de transseksuele persoon en voor de omgeving. Met zo’n ingrijpende stap staat ineens de hele wereld op z’n kop, en veel transgenders hebben gedurende èn na deze periode van grote veranderingen psychosociale ondersteuning nodig. Zeker als er in de omgeving sprake is van onbegrip, discriminatie of geweld.

Achtergrond
De Werkgroep Transseksualiteit Rotterdam is al meer dan 10 jaar de enige professionele psychosociale zorgaanbieder voor transseksuelen en transgenders voor geheel Zuid-Nederland.
Het werk van de Werkgroep wordt sinds 2004 gefinancierd uit de AWBZ. Vanaf 2006 zijn alle cliëntaanvragen door het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) afgewezen. De psychosociale zorg zou niet onder de AWBZ vallen, maar onder de verantwoordelijkheid van de ziekenhuizen met een genderteam, VUmc Amsterdam en UMC Groningen. De ziekenhuizen bieden deze psychosociale zorg echter niet.

Stichting Humanitas Rotterdam heeft een rechtszaak aangespannen en deze in april 2007 gewonnen. Het CIZ is echter in beroep gegaan, en weigert nog steeds de kosten voor de noodzakelijke hulp voor de cliënten te betalen. Hierdoor krijgt de Werkgroep Transseksualiteit de laatste twee jaar praktisch geen geld meer binnen. De transgenders worden zo de dupe van een strijd over verantwoordelijkheden. De behandeling in hoger beroep kon Stichting Humanitas Rotterdam niet afwachten; de twee medewerkers hebben inmiddels te horen gekregen dat zij hun werk vanaf 1 maart niet mogen voortzetten.

Transgender Netwerk Nederland
Ook de landelijke belangenorganisatie Transgender Netwerk Nederland is onthutst over de gang van zaken. “Onvoldoende zorg was vóór dit nieuws al een van de speerpunten voor het netwerk. Het is wrang dat we nu juist geconfronteerd worden met de dreigende sluiting van een van de weinige plekken waar transgenders goed geholpen werden,” zegt Justus Eisfeld, voorzitter van Transgender Netwerk Nederland.

De Werkgroep Transseksualiteit van Stichting Humanitas Rotterdam luidt de noodklok! Onderteken de petitie op
www.wgtrans.nl.


Bron: persbericht Werkgroep Transsekualiteit Rotterdam


Zaterdag 1 maart wordt in Eindhoven een Transgender Infodag gehouden. Het is een open dag met veel informatie, presentaties door deskundigen en transgenders.

Meer informatie vindt u op de website:
www.lkgtent.nl

Bemmel worstels met transformatie van Andrea

3 januari 2008. - Ze durft niet meer over straat. Laat staan in een rok. Andrea Helsen - enkele jaren terug nog André - heeft geen leven in het dorp Bemmel. Met de gordijnen dicht vertelt ze thuis haar verhaal.
andrea_bemmel.jpg

Ze voelt zich ongemakkelijk op straat in haar woonplaats Bemmel. Sinds jongeren een paar keer stenen naar haar hebben gegooid en ze met kerst eieren tegen haar ruiten kreeg, blijft Andrea Helsen (52) liever binnen. " Vijftig meter naar de bushalte. Verder kom ik niet. Dan stap ik zo snel mogelijk in de bus om boodschappen te doen in Nijmegen. Daar ga ik in de massa op. In Bemmel kom ik steeds dezelfde mensen tegen."

Andrea Helsen is transseksueel. Ze is lang, heeft grote voeten, maar beweegt vrouwelijk. Zo voelt ze zich ook sinds haar operatie in het VU Ziekenhuis in Amsterdam. In Bemmel lijken ze dat niet te accepteren. "Kijk dat dan" , roept een man op straat, terwijl hij Helsen met z'n ogen uitkleedt. " Die is gek. Je laat je zaakje er toch niet afsnijden. Mafkees."

Ze wist toen ze koos voor een transformatie van man naar vrouw dat ze het zwaar zou krijgen. "Met een operatie ben je er niet. Zulke reacties als ik nu krijg had ik niet verwacht."

Paulien Benschop, secretaris van de Vereniging Landelijke Kontaktgroep Travestie en Transseksualiteit noemt de reacties heftig. "Woont ze nog in hetzelfde dorp? En hoe vrouwelijk ziet ze eruit? Dat zijn belangrijke zaken als het om pesten gaat."

Andrea Helsen heeft haar lengte niet mee. Ze is voor een vrouw uitzonderlijk lang en draagt een pruik omdat ze als man kalend was. Op straat in Bemmel loopt ze – in lange broek en op sportschoenen – wat ongemakkelijk. Veel mensen staren haar aan, blijven consequent over 'hem' praten. Ze lachen, giechelen en roepen haar na. " Ik heb in Bemmel het gevoel dat ik in Staphorst zit. Al is niet iedereen zo erg. Hier in de straat heb ik niet te klagen. Ze zeggen me goedendag, terwijl de buren me nog kennen als man. Toen ik hier tien jaar terug kwam wonen, was ik nog getrouwd." Toch houdt ze liever de gordijnen dicht.

Helsen heeft de pech opgegroeid te zijn in een tijd dat transseksualiteit taboe was. Zeker op het platteland. "Net als alle boerenzonen moest ik helpen met van die typische mannendingen. Daar voelde ik me niet goed bij. Liever zat ik in de kledingkast van mijn vijf zussen. Tot een zus me betrapte en mijn moeder inlichtte. Het was 1968, 1969. Dat ik me eigenlijk vrouw voelde, was taboe. Dat kon niet." Ze ging naar een internaat en probeerde een normaal leven te leiden. "Ik had het wel goed, maar zat erg met mezelf in de knoop." Helsen trouwde met een Poolse. Een foto aan de wand herinnert daar nog aan. "Ik heb haar op een gegeven moment verteld dat ik in een verkeerd lichaam zat, dat ik liever vrouw was. De hel brak los." Door te speuren op internet kwam Helsen in aanraking met het VU Ziekenhuis in Amsterdam. "21 november 2001 had ik het eerste gesprek. Ik weet nog dat ik hard heb geschreeuwd toen ik naar buiten liep. Yes! Sindsdien ben ik rustiger, ook al duurde het nog twee jaar voor ik groen licht kreeg en met hormonen mocht beginnen. Vorig jaar ben ik geopereerd." Heel voorzichtig deed ze haar achterdeur een eindje open. " Ik deed mijn eerste stappen als vrouw in de tuin. Ik ben lang en heb grote voeten, waardoor ik er nooit als een echte vrouw uit zal zien. Dat weet ik. Ook mijn stem is mannelijk. Daarvoor heb ik nu logopedie." Man blijven was geen optie. "Dan was ik nooit 52 geworden. Of ik had op straat geleefd. Verslaafd aan drank of drugs. Maar leven zoals hier in Bemmel wil ik ook niet. Waarom zijn ze hier zo conservatief? Het is 2008."


Hotel berispt voor weigeren travestieten

DOOR IVO LAAN, 21 NOVEMBER 2007

AKERSLOOT: Hotel Akersloot had in september het feest van travestietenclub Mariposa uit Amsterdam niet mogen weigeren. Het hotel heeft volgens de Commissie Gelijke Behandeling onderscheid gemaakt in geslacht en dat mag niet volgens de wet.

De zaak was aangespannen door Meldpunt Discriminatie Amsterdam.

De travestietenclub boekte telefonisch, maar had niet verteld dat het om een travestiefeest ging. Het hotel kwam daar via internet achter en schreef de club in een brief hier “niet mee geassocieerd” te willen worden. Hotel Akersloot voerde later aan dat een eerder feest uit de hand was gelopen, maar heeft dat volgens de Commissie niet kunnen aantonen.

Een woordvoerder van Mariposa reageert opgetogen op de uitspraak. “Echt een mijlpaal voor de travestie. Want zo veel uitspraken zijn er niet op dat gebied. Wij zijn er blij om dat we uit een kwaad daglicht zijn gehaald. Want we werden geassocieerd met showtravestieten en dat zijn wij helemaal niet. Uiteraard is daar ook niets mis mee.”

Het volgende jaarfeest wordt overigens niet meer in Hotel Akersloot geboekt. “Nee, daar hoeven we niet meer naartoe.”

Op verzoek van de Commissie gaat Mariposa kijken welke maatregelen Hotel Akersloot neemt of heeft genomen naar aanleiding van de uitspraak.

Hotel Akersloot kon gisteren niet reageren op de uitspraak.



15 November 2007 / Eindelijk erkenning!!!

De Commissie Gelijke Behandeling spreekt als haar oordeel uit dat Hotel Akersloot direct onderscheid op grond van geslacht heeft gemaakt door de reservering van een zaal te annuleren, omdat daar een feest voor travestieten gegeven zou worden.

Aangezien vd Valk het feest heeft geannuleerd omdat het om een feest voor travestieten betrof, hebben zij direct onderscheid gemaakt op grond van geslacht.

Onderscheid naar geslacht?
Wij hebben gesteld dat ondescheid op grond van travestie moet worden aangemerkt als onderscheid op grond van geslacht en voeren daartoe aan dat de Commissie volgens vaste oordelenlijn onder onderscheid op grond van geslacht ook onderscheid op grond van transseksualiteit begrijpt.

Hoewel travestie en transseksualiteit verschillen, zijn er ook overeenkomsten. Het primaire verschil zit in genderdysforie (onvrede over de beleving van het eigen geslacht), die bij transseksuelen zo sterk is dat een geslachtsverandering wordt nagestreefd. Bij travestie is het meestal de wens om kleding van het andere geslacht aan te trekken.
Ook deze wens kan dwingende vormen aannemen, waardoor er sprake is van een drang die meer is dan een wens. Bij deze categorie kan tevens een duurzame dysforie (onvrede) met de genderrol of identiteit voorkomen.

Voorts kan travestie een middel zijn om aan transseksualiteit uitdrukking te geven. Een overeenkomst is ook dat bij zowel transseksualiteit als travestie sprake kan zijn van lijdensdruk (psychische belasting). Uit het voorgaande volgt volgens ons dat er een grote overlap is tussen travestie en transseksualiteit en daarom zijn wij van mening dat onderscheid op grond van travestie ten aanzien van de rechtsbescherming eveneens moet worden begrepen onder het verbod van onderscheid op grond van geslacht van de Algemene Wet Gelijke Behandeling.

De Commissie volgt deze redenering niet en oordeelt dat de wens bij transseksuelen die leidt tot het nastreven van geslachtsverandering en de wens bij travestie om kleding van het andere geslacht aan te trekken dermate verschillen dat deze niet op één lijn kunnen worden gesteld. De vaste oordelenlijn van de Commissie, dat onderscheid op grond van transseksualiteit moet worden beschouwd als onderscheid op grond van geslacht, leidt dus niet tot het oordeel dat onderscheid op grond van travestie eveneens als onderscheid op grond van geslacht moet worden beschouwd.

Wel is er naar het oordeel van de Commissie een andere reden om onderscheid op grond van travestie als onderscheid op grond van geslacht aan te merken. Bij travestie bestaat de wens om er (op bepaalde momenten) uit te zien als iemand van het andere geslacht.

Indien jegens iemand onderscheid wordt gemaakt, omdat hij of zij zich uiterlijk presenteert als iemand van het andere geslacht, is naar het oordeel van de Commissie sprake van onderscheid op grond van geslacht. Immers, indien van vrouwen wel wordt geaccepteerd dat zij een jurk dragen en zich opmaken, terwijl dit van mannen niet wordt geaccepteerd, is het onderscheidend criterium het geslacht van betrokkene.

Dat vrouwelijke travestieten doorgaans minder last zullen hebben van dergelijk onderscheid doet daaraan niet af. Daarbij merkt de Commissie wel op dat zij eerder heeft geoordeeld over de vrijheid van werkgevers om kledingvoorschriften te hanteren en over de vraag welke grenzen de gelijkebehandelingswetgeving stelt aan dergelijke voorschriften. Het maken van onderscheid tussen mannen en vrouwen bij kledingvoorschriften levert geen strijd op met de gelijkebehandelingswetgeving wanneer de kledingvoorschriften noodzakelijk en functioneel zijn.

Deze oordelen hadden echter betrekking op arbeidssituatie en niet zoals in het geval van vd Valk op feestelijke vrijetijdsbesteding.

De tekst van het oordeel zal op de website van de Commissie www.cgb.nl worden geplaatst.


Een terugblik van het Transfusion Festival op 11 november j.l.
Ook Mariposa was op dit festival aanwezig met een informatie stand.

Het was een gezellige dag met leerzame workshops, presentaties, informatie en leuke optredens. 
Kortom, we hebben genoten van deze dag. Hieronder enkele foto's.
maripo.jpg
maripo1.jpg
maripo2.jpg
De stand van Mariposa
maripo3.jpg
maripo4.jpg
maripo5.jpg
De dames hebben het erg gezellig        Adrie gaat er even voor            Els en Merel, een onderonsje
maripo7.jpg
maripo11.jpg
maripo13.jpg
Kim ziet er altijd prachtig uit                  Ontspannen                      Ilse en Linda samen op de foto
maripo16.jpg
maripo14.jpg
Merel heeft ook een aantal mooie liedjes ten gehore gebracht uit eigen repertoir
maripo0.jpg
maripo12.jpg
Ook Els liet zich van haar beste kant zien met een paar leuke playback nummers
maripo23.jpg
All In Wear stond met prachtige kleding van latex en leer
maripo19.jpg
maripo18.jpg
maripo17.jpg
Dolly Bellefleur, een prachtige stem, goede teksten en veel humor


ARTIKEL WOENSDAG 17 OKTOBER GEPLAATST IN HET NOORD-HOLLANDS DAGBLAD

Bedrijfsleider Hotel Akersloot: "Opa's en oma's zijn daar niet van gediend"

Travestieten in de clinch met hotel

UTRECHT: In de wachtruimte bij de Commissie Gelijke Behandeling geen uitgedoste travestieten te bekennen maar keurige mannen, soms met hun vrouw, klaar om naar binnen te gaan voor de hoorzitting. De commissie boog zich over de vraag of Hotel Akersloot de boeking voor een feest van travestieclub Mariposa onterecht heeft afgezegd.

Een travestiet uit Heemstede heeft zijn vrouw meegenomen naar de zitting. Hij heeft er nog over gedacht om 'en femme' te komen, als vrouw verkleed, maar toch maar niet. "Dat is toch een stap te ver", vertelt hij in de wachtruimte. Ik zit er niet op te wachten om als een bezienswaardigheid nagestaard te worden."

Met zijn vrouw bezoekt hij regelmatig de feesten van Mariposa in Amsterdam. "Het zijn net huiskamerbijeenkomsten", zegt zij. Eens per jaar is er een groter feest. "Sommige travestieten nemen ook hun kinderen mee. Iedereen denkt bij travestie aan extreme dingen maar dat is zo overtrokken."

Het was de bedoeling om het feest in Akersloot te houden, net als in 1998. Maar dat liep anders.

Een paar dagen na de reservering kwam er een telefoontje van het hotel dat het feest niet door kon gaan omdat Mary van den Brink van Mariposa niet had verteld dat het om een travestiefeest ging. "Via google waren we daar achter gekomen", vertelt bedrijfsleider René Switser. Hoewel in het eerste telefoontje niet werd gerept over overlast tijdens het eerdere feest, is dat wel de belangrijkste reden geweest om te annuleren, verklaart hij.

Maar waar bestond die overlast dan uit?, wilde de commissie weten. "Er zitten opa's en oma's te eten en niet iedereen is daar van gediend." Volgens hem waren de travestieten 'expliciet' aanwezig. Echt een duidelijk antwoord kwam er niet op de vraag wat ze dan hadden misdaan.

Toch belandde Mariposa op de zwarte lijst, zonder dat zelf te weten.
Mary van den Brink van Mariposa: "Wij hebben toen geen overlast veroorzaakt. Travestieten hebben daar ook helemaal geen belang bij omdat ze niet willen dat anderen dat te weten komen." Pas bij het gesteggel over de annulering, repte het hotel van overlast bij het eerdere feest.

Toen zijn ze er niet op aangesproken want de bedrijfsleiding wilde 'alles in goede harmonie laten verlopen'. Inmiddels is het feest gehouden in De Rustende Jager in Nieuw-Vennep.
Volgens Jos Kraan van het hotel is dat 'prima' verlopen. Ze mogen iedere week terugkomen.